|
Thee Informatie
|
De historie van thee
De geschiedenis van thee begon vijfduizend jaar geleden in China. Toen keizer Shen Nung zich tijdens een boswandeling met wat warm water wilde opfrissen, dwarrelden enkele blaadjes van de Camelia-plant in de kom. De aangename geur die dit teweegbracht, bracht de keizer ertoe enkele slokken van het brouwsel te nemen. Meteen voelde hij een weldadige rust over zich komen. De thee was ontdekt en kon aan zijn mondiale opmars beginnen.
Eeuwenlang bleef thee een puur Aziatisch genotmiddel. Via karavanen breidde het verspreidingsgebied zich maar langzaam uit richting Centraal-Azië en het huidige Rusland en Turkije. Om zoveel mogelijk thee op een kameel te kunnen laden, werd de thee samengeperst in zogenaamde theetegels: zwart-bruine plakkaten van bijna twee kilo. Omdat thee in die tijd erg kostbaar was, werden deze tegels ook gebruikt als betaalmiddel.
|
|
Heel lang was China het enige land waar thee werd verbouwd. Pas in de 9de eeuw na Christus ontstonden ook in Japan theeplantages. En rond 1830 begonnen de Engelsen met de verbouw van thee in India. Aangemoedigd door het Britse succes, stichtten niet lang daarna de Nederlanders op Java de eerste plantages.
Thee was al langer bekend in Nederland. Schepen van de Verenigde Oostindische Compagnie brachten het product begin 17de eeuw naar ons land en andere Europese landen. |
Het was lange tijd een drankje dat enkel de rijken zich konden permitteren. Het werd als zeer sjiek beschouwd om gasten ‘s zomers in een theekoepel te ontvangen. In de loop van de 19de eeuw daalde de prijs en raakte thee ingeburgerd onder brede lagen van de bevolking.
Voor de Tweede Wereldoorlog bereikte de populariteit van thee zijn hoogtepunt: met een jaarlijkse consumptie van anderhalve kilo per hoofd was het de meest gedronken drank in Nederland. Daarna is het gebruik afgenomen, maar door de vele nieuwe variëteiten die op de markt zijn gekomen, is de consumptie de laatste jaren vrij stabiel.
De theeplant groeit in tropische gebieden. Er zijn twee soorten: de Camelia Sinensis, die vooral in China wordt verbouwd, en de Camelia Assamica. De laatste is het populairst en kan in de vrije natuur zo’n twintig meter hoog worden. Om het plukken gemakkelijk te houden laat men de Assamica niet hoger groeien dan één meter. De bloesem is roze-wit en lijkt op jasmijn. Het gaat bij thee echter om de bladeren. Thee groeit het beste op humusrijke grond in een warm en vochtig klimaat. Ook de hoogte is van belang: hoe hoger de thee groeit, hoe beter de kwaliteit. De koude nachten op grote hoogten remmen de groei wat af: dat komt ten goede aan de kwaliteit. Zo wordt Darjeeling-thee, afkomstig uit de Himalaya, beschouwd als één van de lekkerste theesoorten die er bestaan. Een theeplantage bestaat uit een groot aantal tuinen. De plukkers keren om de acht á negen dagen weer terug in dezelfde tuin, om de dan volgroeide blaadjes te plukken. Een ervaren plukker is goed voor dertig kilo per dag. Alleen de topbladeren worden geplukt: die zijn donkergroen, leerachtig en ze hebben getande randen. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen fijnpluk (de bladknop met de twee blaadjes die daar net onder groeien), mediumpluk (idem, met drie blaadjes) en grofpluk (idem, met vier blaadjes). |
|
Omdat de thee gelijk na de pluk verwerkt moet worden, gebeurt dit meestal op de plantage zelf of op een fabriek in de buurt. De groene theebladeren worden op een rooster gelegd om te verflensen (verwelken). Doordat ze ongeveer de helft van hun vocht verliezen, worden de bladeren soepel. Vervolgens worden ze een half uur lang gerold tussen twee platen: de ‘orthodoxe’ methode. De bladeren breken en het nog resterende bladsap komt vrij. Ook kan thee de zogenaamde CTC-methode (crush-tear-curl) ondergaan: het blad wordt gesneden, geplet en gemangeld, wat een grovere thee oplevert.
Het bladsap start het fermentatieproces: de bladeren worden roodbruin en er komt een typische theegeur vrij. Het fermenteren stopt automatisch als het blad vervolgens gedroogd wordt. Dit gebeurt bij 95 graden Celsius. In de inmiddels zwart geworden theebladen zit nog maar zo'n 5 procent vocht. Van vijf kilo vers geplukte theebladeren blijft uiteindelijk één kilo over. Na het sorteren op grootte wordt de thee verpakt in kisten of zakken.
Grofweg kan thee worden onderverdeeld naar drie criteria. Ten eerste de plaats van herkomst: bijvoorbeeld Assam, Darjeeling, of ‘Ceylon'. Ten tweede de grootte van de theebladeren. Deze varieert van heel blad tot gebroken blad, ‘fannings’ (kleine stukjes theeblad) en ‘dust’ (stof). Het derde criterium is de verdere bewerking in de landen van bestemming. Dit laatste wordt gedaan door melangeurs die weten wat de consument lekker vindt. Zij zorgen ervoor dat de smaak van de theemelange – die soms wel uit tien theesoorten bestaat - constant dezelfde blijft. Ook wordt er tegenwoordig vaak een aroma - bijvoorbeeld van citroen of bergamot - aan de thee toegevoegd.Assam thee uit Noordoost India; Darjeeling van de hellingen van de Himalaya; Ceylon thee uit Sri Lanka; Earl Grey, de met bergamotolie geparfumeerde melange van Darjeeling en zwarte Chinese thee...
U heeft nogal wat keuze wanneer u uw gasten een bijzondere thee wilt schenken. Los of in zakjes.
Hoe verschillend de diverse soorten thee ook smaken en geuren, ze zien er doorgaans zo'n beetje hetzelfde uit: zwart. Dat was echter niet altijd het geval. Tot in de vorige eeuw werd er ons land zowel zwarte als groene thee gedronken. En in China is de thee nog altijd groen.
Het verschil tussen zwarte en groene thee zit hem niet in de soort, maar in de bewerking. Groene thee wordt niet gefermenteerd, waardoor de smaak wat scherper is. Om zwarte thee te verkrijgen, laat men de gekneusde theeblaadjes in een vochtige omgeving verwelken. Ze verkleuren en krijgen dan de typische theegeur en -smaak. Pas daarna worden de theeblaadjes gedroogd. |
Sterke thee wordt wat milder door een wolkje melk toe te voegen, zoals de Britten dat graag doen. De melk bindt het looizuur en geeft een wat zachtere smaak. Drinken uw gasten hun thee liever zonder melk, dan kunt u er een partje citroen bij geven. Enkele druppeltjes citroensap verzachten de wat bittere smaak van sterke thee eveneens.
U vindt meer thee informatie op de website van het koffie en thee informatiebureau. |
|
Voor meer informatie kunt u ons bellen, een email sturen, of gebruik maken van ons aanvraagformulier.
W. & J. van der Wal BV
Telefoon: 0180-33 36 88
Email: info@vander-wal.nl
Online: aanvraagformulier
|
|
|
